ΥΓΕΙΑ - ΟΜΟΡΦΙΑ

Για το 2020 εύχομαι ολόψυχα να σταματήσουν οι ευχές

Όση ενέργεια και αν ξοδέψουμε στο να ευχόμαστε όλα τα καλά που επιθυμούμε, αν δεν αποφασίσουμε να τα διεκδικήσουμε, τίποτα δε θα έρθει από μόνο του - Για να πάνε όλα καλά, πρέπει να προσπαθήσουμε

 02/01/2020 08:32

Για το 2020 εύχομαι ολόψυχα να σταματήσουν οι ευχές

Της Αθηνάς Παντελίδου Κωφίδου, Ψυχολόγος, ΜSc

Πιστεύω βαθιά μέσα μου πως η δουλειά που κάνω είναι ευλογημένη. Γιατί μου χάρισε το δώρο του να συναναστρέφομαι καθημερινά πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους. Και μου χάρισε το προνόμιο να μπορώ να βλέπω μέσα στη ψυχή τους. Οι άνθρωποι λοιπόν επιθυμούν διακαώς να είναι ευτυχισμένοι. Και συζητάμε πολύ γι’ αυτό. Για όλα όσα επιθυμούν, γι’ αυτά που έχουν ανάγκη, για όλα όσα θα τους έκαναν πιο ευτυχισμένους, που θα έδιναν νόημα στη ζωή τους. Σχεδόν πάντα λοιπόν, εκπλήσσομαι γιατί διαπιστώνω πως οι περισσότεροι επιθυμούν πράγματα που δεν έχουν. Και φυσικά αυτό δεν είναι κακό. Αντίθετα. Είναι πολύ θετικό να έχουμε στόχους, να έχουμε επιθυμίες, να μπορούμε να οραματιστούμε που θέλουμε να φτάσουμε. Χωρίς αυτό, δε θα είχαμε κίνητρο για να προχωρήσουμε μπροστά. Και οι άνθρωποι χρειάζονται κίνητρα. Η έκπληξη μου δεν αφορά αυτό το κομμάτι. Αυτό που συνειδητοποίησα με τα χρόνια είναι το πόσο διστακτικοί είναι οι άνθρωποι να κάνουν πράγματα για να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους, πόσο λίγο διατεθειμένοι είναι να προσπαθήσουν. Δυστυχώς, υπάρχουν άνθρωποι (και δεν είναι λίγοι), που προτιμούν να καταδικάσουν τον εαυτό τους σε μία ζωή που απέχει πολύ από αυτό που θα επιθυμούσαν, μόλις διαπιστώσουν πως για να το πετύχουν πρέπει να κοπιάσουν, να προσπαθήσουν, να κουραστούν.

Είναι αλήθεια πως σχεδόν τίποτα στη ζωή δε μας χαρίζεται, εκτός από τη ζωή την ίδια. Και είναι αλήθεια πως για να αλλάξει κάτι, απαιτεί από εμάς να κινητοποιηθούμε, να βγούμε από την ασφάλεια και τη σιγουριά όσων ξέρουμε, να πιέσουμε τον εαυτό μας να μάθει νέους τρόπους, να αμφισβητήσει όσα ήξερε και να δοκιμάσει καινούργια πράγματα.

Έρχεται λοιπόν η στιγμή που πρέπει να βάλουμε στη ζυγαριά το που είμαστε (με ό,τι αυτό μας προσφέρει) και το που θέλουμε να φτάσουμε (με ό,τι αυτό απαιτεί). Θεωρητικά, ο καθένας από εμάς θα ήταν έτοιμος να κάνει τα πάντα για να μπορέσει να είναι ευτυχισμένος. Κι όμως, είναι πολλοί εκείνοι που στη συνειδητοποίηση πως για να αλλάξει κάτι, πρέπει να κάνουν οι ίδιοι κάτι και πως τίποτα δε γίνεται από μόνο του, επιλέγουν τη σιγουριά του γνώριμου και του οικείου (κι ας μην τους κάνει ευτυχισμένους), παραιτούνται και μένουν να εύχονται. Και να ελπίζουν. Εύχονται να πάνε όλα καλά, εύχονται να είναι υγιείς, εύχονται να βρουν την αγάπη, τη δουλειά των ονείρων τους, εύχονται να είναι ευτυχισμένοι. Και εν όψει του νέου έτους, οι ευχές έρχονται στο προσκήνιο ακόμη πιο έντονα και πιο επιτακτικά. Και οι άνθρωποι εύχονται το 2020 να τους φέρει όσα δεν τους έφερε το 2019.

Spoiler alert: Το 2020 δε θα φέρει όσα δεν έφερε το 2019. Όση ενέργεια και αν ξοδέψουμε στο να ευχόμαστε όλα τα καλά που επιθυμούμε, αν δεν αποφασίσουμε να τα διεκδικήσουμε, τίποτα δε θα έρθει από μόνο του. Για να πάνε όλα καλά, πρέπει να προσπαθήσουμε. Για να είμαστε υγιείς, πρέπει να προσέχουμε την υγεία μας. Για να βρούμε την αγάπη, πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να ανοιχτούμε, να δώσουμε κάτι από εμάς, να κάνουμε λάθος, να πληγωθούμε, να δοκιμάσουμε, να απορρίψουμε, να ψάξουμε. Για να βρούμε τη δουλειά των ονείρων μας, ίσως πρέπει να εκπαιδευτούμε λίγο παραπάνω, να προσπαθήσουμε να εμπλουτίσουμε το βιογραφικό μας με σεμινάρια, προϋπηρεσία (ακόμη κι από θέσεις που δεν είναι ιδανικές αλλά είναι ίσως ένα σκαλοπάτι που πρέπει να ανεβούμε), να ψάξουμε πιο ενεργά, να χτυπήσουμε πόρτες. Για να βρούμε την ευτυχία, πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να σηκωθούμε από τον καναπέ και να βγούμε να την ψάξουμε.

Δύσκολο; Ναι. Εφικτό; Φυσικά. Δίκαιο; Απόλυτα. Έτσι όπως βλέπω εγώ τα πράγματα, το άδικο θα ήταν η ευτυχία και όλα όσα επιθυμούσαμε να μην εξαρτιόταν από εμάς, αλλά από κάποια «δύναμη» έξω από εμάς, που θα όριζε αυθαίρετα ποιος μπορεί και ποιος όχι, ποιος αξίζει και ποιος όχι. Αν η ευτυχία μας δεν εξαρτιόταν από τις δικές μας ενέργειες, αλλά ήταν κάτι που το όριζε και το αποφάσιζε κάτι έξω από εμάς, με εμάς να μένουμε απλά αδρανείς παρατηρητές με μόνο όπλο τις ευχές, αυτό θα μας αφαιρούσε κάθε έλεγχο της ζωής μας. Και αυτό θα ήταν άδικο. Η ζωή μας είναι δική μας να την κάνουμε ό,τι θέλουμε. Είναι στα δικά μας χέρια το πώς θα ζήσουμε, τι θα διεκδικήσουμε, τι θα κερδίσουμε. Από μας εξαρτάται η ευτυχία μας. Θέλει κόπο; Ναι. Αξίζει τον κόπο; Οπωσδήποτε.

Άρα λοιπόν, μπαίνοντας το 2020, ας ευχηθούμε ο καθένας για τον εαυτό του και για όποιον αγαπάει, ένα πράγμα: Να σταματήσει να εύχεται και να αρχίσει να πραγματοποιεί. Δεν είναι εύκολο. Απαιτεί δέσμευση, προσήλωση, κόπο. Απαιτεί να αμφισβητήσουμε όσα θεωρούσαμε δεδομένα και να είμαστε έτοιμοι να έρθουμε αντιμέτωποι με το άγνωστο και το καινούργιο. Όμως, ας θυμόμαστε ένα πράγμα: δυνατός δεν είναι αυτός που υπομένει στωικά όλα όσα συμβαίνουν και δεν του αρέσουν. Δυνατός είναι αυτός που κάνει κάτι για να τα αλλάξει. Κι αυτή είναι μια δύναμη που όλοι έχουμε μέσα μας, αρκεί να την ψάξουμε. Και είναι μια δύναμη που όταν τη βρούμε, η ανταμοιβή που θα μας δώσει θα αξίζει κάθε κόπο.

Η ευτυχία δεν είναι ένα δώρο που μας χαρίζεται. Είναι ένα δικαίωμα που μας ανήκει. Είναι δικαίωμα μας να είμαστε ευτυχισμένοι, αν όμως δεν κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να το πετύχουμε, είναι και πρέπει να είναι αποκλειστικά και μόνο δική μας η ευθύνη. Ο χρόνος μας είναι περιορισμένος. Είναι κρίμα να τον ξοδέψουμε ελπίζοντας πως κάποιος άλλος θα μας δώσει όλα αυτά που μας αξίζουν και επιθυμούμε. Η ζωή μας είναι δική μας για να την κάνουμε ακριβώς ό,τι θέλουμε.

Κλείνοντας λοιπόν, δε θα ήθελα να ευχηθώ να βγουν τα όνειρα σας πραγματικότητα. Θα ήθελα να ευχηθώ στον καθένα ξεχωριστά να καταφέρει να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα.

Καλή χρονιά!

Info: Βασιλέως Ηρακλείου 47

Τ: 6974580769

Email: pantelidoukofidou@gmail.com

Της Αθηνάς Παντελίδου Κωφίδου, Ψυχολόγος, ΜSc

Πιστεύω βαθιά μέσα μου πως η δουλειά που κάνω είναι ευλογημένη. Γιατί μου χάρισε το δώρο του να συναναστρέφομαι καθημερινά πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους. Και μου χάρισε το προνόμιο να μπορώ να βλέπω μέσα στη ψυχή τους. Οι άνθρωποι λοιπόν επιθυμούν διακαώς να είναι ευτυχισμένοι. Και συζητάμε πολύ γι’ αυτό. Για όλα όσα επιθυμούν, γι’ αυτά που έχουν ανάγκη, για όλα όσα θα τους έκαναν πιο ευτυχισμένους, που θα έδιναν νόημα στη ζωή τους. Σχεδόν πάντα λοιπόν, εκπλήσσομαι γιατί διαπιστώνω πως οι περισσότεροι επιθυμούν πράγματα που δεν έχουν. Και φυσικά αυτό δεν είναι κακό. Αντίθετα. Είναι πολύ θετικό να έχουμε στόχους, να έχουμε επιθυμίες, να μπορούμε να οραματιστούμε που θέλουμε να φτάσουμε. Χωρίς αυτό, δε θα είχαμε κίνητρο για να προχωρήσουμε μπροστά. Και οι άνθρωποι χρειάζονται κίνητρα. Η έκπληξη μου δεν αφορά αυτό το κομμάτι. Αυτό που συνειδητοποίησα με τα χρόνια είναι το πόσο διστακτικοί είναι οι άνθρωποι να κάνουν πράγματα για να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους, πόσο λίγο διατεθειμένοι είναι να προσπαθήσουν. Δυστυχώς, υπάρχουν άνθρωποι (και δεν είναι λίγοι), που προτιμούν να καταδικάσουν τον εαυτό τους σε μία ζωή που απέχει πολύ από αυτό που θα επιθυμούσαν, μόλις διαπιστώσουν πως για να το πετύχουν πρέπει να κοπιάσουν, να προσπαθήσουν, να κουραστούν.

Είναι αλήθεια πως σχεδόν τίποτα στη ζωή δε μας χαρίζεται, εκτός από τη ζωή την ίδια. Και είναι αλήθεια πως για να αλλάξει κάτι, απαιτεί από εμάς να κινητοποιηθούμε, να βγούμε από την ασφάλεια και τη σιγουριά όσων ξέρουμε, να πιέσουμε τον εαυτό μας να μάθει νέους τρόπους, να αμφισβητήσει όσα ήξερε και να δοκιμάσει καινούργια πράγματα.

Έρχεται λοιπόν η στιγμή που πρέπει να βάλουμε στη ζυγαριά το που είμαστε (με ό,τι αυτό μας προσφέρει) και το που θέλουμε να φτάσουμε (με ό,τι αυτό απαιτεί). Θεωρητικά, ο καθένας από εμάς θα ήταν έτοιμος να κάνει τα πάντα για να μπορέσει να είναι ευτυχισμένος. Κι όμως, είναι πολλοί εκείνοι που στη συνειδητοποίηση πως για να αλλάξει κάτι, πρέπει να κάνουν οι ίδιοι κάτι και πως τίποτα δε γίνεται από μόνο του, επιλέγουν τη σιγουριά του γνώριμου και του οικείου (κι ας μην τους κάνει ευτυχισμένους), παραιτούνται και μένουν να εύχονται. Και να ελπίζουν. Εύχονται να πάνε όλα καλά, εύχονται να είναι υγιείς, εύχονται να βρουν την αγάπη, τη δουλειά των ονείρων τους, εύχονται να είναι ευτυχισμένοι. Και εν όψει του νέου έτους, οι ευχές έρχονται στο προσκήνιο ακόμη πιο έντονα και πιο επιτακτικά. Και οι άνθρωποι εύχονται το 2020 να τους φέρει όσα δεν τους έφερε το 2019.

Spoiler alert: Το 2020 δε θα φέρει όσα δεν έφερε το 2019. Όση ενέργεια και αν ξοδέψουμε στο να ευχόμαστε όλα τα καλά που επιθυμούμε, αν δεν αποφασίσουμε να τα διεκδικήσουμε, τίποτα δε θα έρθει από μόνο του. Για να πάνε όλα καλά, πρέπει να προσπαθήσουμε. Για να είμαστε υγιείς, πρέπει να προσέχουμε την υγεία μας. Για να βρούμε την αγάπη, πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να ανοιχτούμε, να δώσουμε κάτι από εμάς, να κάνουμε λάθος, να πληγωθούμε, να δοκιμάσουμε, να απορρίψουμε, να ψάξουμε. Για να βρούμε τη δουλειά των ονείρων μας, ίσως πρέπει να εκπαιδευτούμε λίγο παραπάνω, να προσπαθήσουμε να εμπλουτίσουμε το βιογραφικό μας με σεμινάρια, προϋπηρεσία (ακόμη κι από θέσεις που δεν είναι ιδανικές αλλά είναι ίσως ένα σκαλοπάτι που πρέπει να ανεβούμε), να ψάξουμε πιο ενεργά, να χτυπήσουμε πόρτες. Για να βρούμε την ευτυχία, πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να σηκωθούμε από τον καναπέ και να βγούμε να την ψάξουμε.

Δύσκολο; Ναι. Εφικτό; Φυσικά. Δίκαιο; Απόλυτα. Έτσι όπως βλέπω εγώ τα πράγματα, το άδικο θα ήταν η ευτυχία και όλα όσα επιθυμούσαμε να μην εξαρτιόταν από εμάς, αλλά από κάποια «δύναμη» έξω από εμάς, που θα όριζε αυθαίρετα ποιος μπορεί και ποιος όχι, ποιος αξίζει και ποιος όχι. Αν η ευτυχία μας δεν εξαρτιόταν από τις δικές μας ενέργειες, αλλά ήταν κάτι που το όριζε και το αποφάσιζε κάτι έξω από εμάς, με εμάς να μένουμε απλά αδρανείς παρατηρητές με μόνο όπλο τις ευχές, αυτό θα μας αφαιρούσε κάθε έλεγχο της ζωής μας. Και αυτό θα ήταν άδικο. Η ζωή μας είναι δική μας να την κάνουμε ό,τι θέλουμε. Είναι στα δικά μας χέρια το πώς θα ζήσουμε, τι θα διεκδικήσουμε, τι θα κερδίσουμε. Από μας εξαρτάται η ευτυχία μας. Θέλει κόπο; Ναι. Αξίζει τον κόπο; Οπωσδήποτε.

Άρα λοιπόν, μπαίνοντας το 2020, ας ευχηθούμε ο καθένας για τον εαυτό του και για όποιον αγαπάει, ένα πράγμα: Να σταματήσει να εύχεται και να αρχίσει να πραγματοποιεί. Δεν είναι εύκολο. Απαιτεί δέσμευση, προσήλωση, κόπο. Απαιτεί να αμφισβητήσουμε όσα θεωρούσαμε δεδομένα και να είμαστε έτοιμοι να έρθουμε αντιμέτωποι με το άγνωστο και το καινούργιο. Όμως, ας θυμόμαστε ένα πράγμα: δυνατός δεν είναι αυτός που υπομένει στωικά όλα όσα συμβαίνουν και δεν του αρέσουν. Δυνατός είναι αυτός που κάνει κάτι για να τα αλλάξει. Κι αυτή είναι μια δύναμη που όλοι έχουμε μέσα μας, αρκεί να την ψάξουμε. Και είναι μια δύναμη που όταν τη βρούμε, η ανταμοιβή που θα μας δώσει θα αξίζει κάθε κόπο.

Η ευτυχία δεν είναι ένα δώρο που μας χαρίζεται. Είναι ένα δικαίωμα που μας ανήκει. Είναι δικαίωμα μας να είμαστε ευτυχισμένοι, αν όμως δεν κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να το πετύχουμε, είναι και πρέπει να είναι αποκλειστικά και μόνο δική μας η ευθύνη. Ο χρόνος μας είναι περιορισμένος. Είναι κρίμα να τον ξοδέψουμε ελπίζοντας πως κάποιος άλλος θα μας δώσει όλα αυτά που μας αξίζουν και επιθυμούμε. Η ζωή μας είναι δική μας για να την κάνουμε ακριβώς ό,τι θέλουμε.

Κλείνοντας λοιπόν, δε θα ήθελα να ευχηθώ να βγουν τα όνειρα σας πραγματικότητα. Θα ήθελα να ευχηθώ στον καθένα ξεχωριστά να καταφέρει να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα.

Καλή χρονιά!

Info: Βασιλέως Ηρακλείου 47

Τ: 6974580769

Email: pantelidoukofidou@gmail.com

ΣΧΟΛΙΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Επιλέξτε Κατηγορία